Gumkowanie hemoroidów

Zabieg rozpoczyna się od anoskopii. Poprzez wprowadzenie wziernika przez odbyt, proktolog lokalizuje hemoroidy w kanale odbytu. Następnie lekarz wprowadza przyrząd zwany ligatorem, który umożliwia zassanie powiększonego guzka krwawniczego do wewnątrz. Kolejnym etapem jest zsunięcie gumowego pierścienia i zaciśnięcie go na podstawie guzka. Podczas jednego zabiegu możliwe jest gumkowanie hemoroidów zewnętrznych w większej ilości, jednak zazwyczaj wykonuje się usuwanie pojedynczych hemoroidów (żylaków odbytu). Ponowny zabieg wykonywany jest zazwyczaj w odstępie 3-4 tygodni.

Przed gumkowaniem hemoroidów wymagana jest konsultacja z proktologiem w celu oceny stopnia zaawansowania choroby, zlecenia podstawowych badań laboratoryjnych i kwalifikacji do zabiegu. Podczas wizyty należy także wspomnieć o chorobach przewlekłych i wszystkich lekach przyjmowanych na co dzień. Przygotowanie opiera się na stosowaniu diety płynnej przez dwa dni przed zabiegiem oraz oddaniu stolca na kilka godzin przed zabiegiem z użyciem czopków lub w wyjątkowych przypadkach wlewki doodbytniczej.

Zabieg metodą Barrona zazwyczaj jest przeprowadzony w znieczuleniu miejscowym, dlatego nie powinien być bolesny. Pacjent może odczuwać dyskomfort po zabiegu. W tej sytuacji zaleca się stosowanie leków przeciwbólowych.

Przeciwwskazaniem do zabiegu są przede wszystkim: • stan zapalny okolicy odbytu, • stopień IV choroby hemoroidalnej, • przyjmowanie doustnych antykoagulantów.

Opaskowanie hemoroidów to bezpieczny zabieg, w związku z czym powikłania występują rzadko. Najczęściej pacjenci zgłaszają niewielkie skutki uboczne terapii w postaci lekkiego dyskomfortu i bólu odczuwanego przez kilka dni po zabiegu. Na dolegliwości bólowe zaleca się stosowanie ogólnodostępnych leków przeciwbólowych. Jeśli wystąpią niepokojące objawy, np. krwawienie lub narastający ból z gorączką, sugerujący zakażenie, koniecznie należy skonsultować się z lekarzem proktologiem.

Usuwanie hemoroidów metodą Barrona nie wymaga hospitalizacji. Rekonwalescencja nie trwa długo, dlatego pacjent może od razu powrócić do swojej codziennej aktywności. Dieta powinna być lekkostrawna, najlepiej bogatoresztkowa.